Nieuwsberichten

Met Libourne en Perpignan van het voorbije weekend, komt er alweer een einde aan ons duivenseizoen. We kunnen de komende maanden weer veelvuldig analyses maken van het huidige seizoen en talrijke plannen smeden om volgend jaar weer beter proberen te doen. Maar eerst kijken we nog even terug naar de vluchten van zaterdag. Beginnen doen we met Libourne. Zoals al eerder gemeld, hebben wij onze focus verlegd naar de zware fond. Vandaar ook dat ik geen post heb gemaakt over Limoges en Brive eerder dit jaar. Maar Libourne met het weer van vorig weekend is al bijna een (kleine) zware fond wedstrijd, dus het was een perfecte vlucht voor een deel jaarlingen die niet naar Narbonne gegaan zijn. Beoordelen doen we de duiven op de uitslag in de provincie (of zonaal), want als Libourne 1 ding heeft aangetoond, is dat ligging op een (fond) vlucht toch een zeer bepalende factor is. Terwijl er in Oost- en West-Vlaanderen al bijna 1/10de van de duiven thuis waren, moesten we het in Brabant met amper een tiental duiven doen. Je merkt eigenlijk zelfs dat duiven in het Westen van de provincie het "makkelijker" hebben dan diegene die naar het Oosten moeten. Dat maakt natuurlijk dat het eigenlijk allemaal geen eerlijke strijd is. Enfin, het is zeker mijn bedoeling niet om de prestaties van de duiven die er waren te minimaliseren, maar het zet alles nog maar eens in perspectief, vind ik. Zeker als je ziet dat bepaalde gespecialiseerde media zich toch echt enkel en alleen richten op diegene die de "kop" nationaal spelen. Terwijl diegene die de eerste provinciaal in Brabant speelt, "amper" de 75ste nationaal kan behalen, maar volgens mij een even goede topduif is of kan zijn als eentje uit de top-10. En het is ook een van de hoofdredenen waarom wij overgeschakeld zijn naar de grote fond, waar dit toch echt minder het geval lijkt te zijn. Maar tot zover het gezaag over de ligging, we zullen eens kijken hoe de duiven het deden!

Op Libourne hadden we 6 jaarlingen mee. Het was een groot vraagteken wat ze gingen doen, want het was hun eerste fondvlucht en hadden dus maar weinig ervaring. Ze hadden hiervoor Vierzon - La Soutterraine gevlogen. En we kunnen wel stellen dat ze meteen een klepper voor de vleugels geschoven kregen. Maar uiteindelijk halen we 3 prijzen, waarvan één goede. We kunnen dus zeker tevreden zijn en het zijn toch weer een paar duiven waar we volgend jaar naar kunnen kijken, want na een paar tegenslagen dit jaar, zal het volgend jaar een klein groepje oude duiven worden...
- 496/21: Behaalt een 5de plaats in Demer&Dijle en vliegt ook in Vlaams-Brabant per tiental. Hij komt uit Den Hollander (Paul Grolleman) x Melania (Joris En Carolien Rommelaere, Jan Rommelaere). 
- 333/21: Behaalt de 18de plaats in Demer&Dijle en vliegt midden in de uitslag in de provincie. Het is een 100% Stijn & Jeroen Rans duif, naar hun Barcelonaduivin en Jef.
- 464/21: Behaalt nog een klein prijsje achteraan. Het is een broer van onze 2de van Narbonne vorige week. Hij komt voort uit Delstanche x Dochter Johan.

En dan hadden we nog Perpignan. Hier waren de verwachtingen eigenlijk laag, want we hadden twee duiven mee die tot op heden toch nog niet getoond hadden om goede prijsvliegers te zijn. En Perpignan is qua vlucht toch nog iets anders, zeker als het gecombineerd wordt met zulk weer. Maar beide duiven komen op hun waarde af en dus kunnen we eigenlijk niet ontevreden zijn. 
- 534/20: Had tot nu toe een klein prijsje op Narbonne '21 en Agen '22 behaald. En ook nu doet hij hetzelfde met een 46ste plaats in Demer&Dijle en een 135ste plaats in Vlaams-Brabant. Het is een broer van de 520/20, die de 2de op Agen vliegt en vorige week achter bleef op Narbonne. Het is een duif die langs vaderskant voorkomt uit de Johan x Brive (eigen soort), en langs moederskant Gerard Vandeputte in zijn stamboom heeft.
- 510/20: Had op Tarbes nog net een van de laatste prijsjes in Vlaams-Brabant en zou nu eigenlijk hetzelfde doen (Ware het niet dat we ons apparaat al binnen gebracht hadden). Hij viel deze morgen om 8u05 op de plank en zou dus de voorlaatste prijs in Demer&Dijle halen, en ook in Vlaams-Brabant zou hij er nog net opgestaan hebben. Deze duif komt voort uit Gerard Vandeputte (771/17) x Duivin Stijn en Jeroen Rans (417/16)

En daarmee sluiten we het seizoen af. Het is een redelijk goed seizoen geworden, met uitschieters zoals Agen en Sint-Vincent/Tarbes. Ook Pau/Bordeaux, Narbonne Jaarse, Libourne waren goed. Enkel op Marseille werd het een dikke 0, met 2 duiven die we toch verwacht hadden. En Narbonne Oude is natuurlijk ook nog een pijnlijk, gezien het verlies van de 520 en de Jozef. Maar dat is nu eenmaal de duivensport en we kunnen enkel blijven werken om volgend jaar even goed te doen!

Narbonne 2022, het minste dat we kunnen zeggen is dat het een bewogen vlucht geworden is. Ik denk dat we ondertussen wel kunnen stellen dat het slechte weer in het zuiden van Frankrijk een (veel te) grote invloed gehad heeft op het wedstrijdverloop en dat het absoluut een verkeerde keuze was van de inrichter om de duiven vrijdag te lossen. Maar het is niet mijn bedoeling om hier nog eens dezelfde discussie op te voeren, die is ondertussen al talrijk door velen gevoerd, al dan niet op een beschaafde manier. Eén punt zou ik wel nog wel willen maken, een oproep voor een duidelijkere en transparantere communicatie van de lossingsverantwoordelijken. Communiceer meteen waarom je de duiven tegen alle verwachtingen in vrijdag gelost hebt. Op basis van welke info hebben jullie de keuze gemaakt dat het weer geen probleem zou zijn? Hadden jullie misschien zicht op andere factoren die een lossing in het weekend zou beïnvloeden, zoals bvb de voorspelde (noordelijke) rukwinden in de regio (ook geen goede start voor een duivenvlucht)? Of zijn er nog andere redenen die wij niet kennen? Ik weet dat een open communicatie een aantal internetridders potentieel natuurlijk voer geeft voor nog meer aanvallen, maar op zijn minst zou er wel klaarheid zijn voor het merendeel van de (gewone) liefhebbers. En dan kunnen we ten minste een discussie voeren/conclusie maken op basis van keuzes, en niet zozeer op basis van resultaat. Maar ik weet dat veel van de inrichters nog “van de oude stempel zijn”, dus ik verwacht eigenlijk bitter weinig van een oproep tot meer modernisatie… En laat me wel duidelijk zijn, in de gevallen waar er geen enkele zinnige en geldige reden is om te lossen, moet de KBDB ingrijpen! Liefst proactief, en in dit geval jammer genoeg na de feiten.

Enfin, terug naar de orde van de dag en beginnen doen we met de oude duiven. Hier hadden we wel iets van verwacht, drie van de vier hadden (zeer) vroeg gevlogen op Agen. De Jozef was zelfs goed voor een 1ste lokaal, 4de provinciaal en 76ste nationaal, en ook de andere 2 hadden zich nationaal per 10-tal geklasseerd. We hoopten dus dat er een herhaling van het scenario inzat, maar helaas… Tot op heden is er nog geen van de 4 oude duiven thuis geraakt. Hopelijk herpakt er zich nog eentje (en dan liefst de Jozef of de 520/20) en zijn ze niet gekraakt voor volgend jaar. En verder zit er niets anders op dan wonden likken en opnieuw aan de toekomst beginnen bouwen (Rome is ook niet op 1 dag gebouwd zullen we maar zeggen).

Daar waar het bij de oude duiven dus wel tegenviel, zijn we bij de jaarlingen wel ergens tevreden. Er werden 8 jaarlingen meegegeven die Vierzon – Issoudun – Brive hadden gevlogen. Op deze laatste vlucht haalden we zelfs een zevental prijzen, maar dat is natuurlijk kleine fond en zoals iedereen wel weet, is de zware fond toch nog iets anders! Maar na het vele wachten, kwamen er rond 10u30 toch 2 duiven kort na elkaar door. 
- 460/21 behaalt (voorlopig) de 7de Demer&Dijle, 14de provinciaal en 86ste nationaal. Het is een duif waar we een beetje inteelt hebben gedaan naar de lijn van de “Libourne”, zelf goed voor 3 kopprijzen op Libourne, Montauban en Agen (https://www.thumas.be/d8_duiven/web/crack/libourne). Langs vaderkant herkennen we een koppeling tussen onze oude Delstanche kweker en de Middelkerke duivin (Moeder Libourne). Langs moederskant zien we terug de Libourne, gekoppeld aan een duivin die voortkomt uit de vader van dezelfde Libourne (Verkregen bij Paul Grolleman) en een duivin verkregen van Boudewijn De Bosschere. Dit is zwaar fondbloed en het was dus geen grote verrassing dat net dit soort duiven er bij zo’n vlucht doorkomt.
- 452/21 behaalt (voorlopig) de 10de Demer&Dijle, 18de provinciaal en de 109de nationaal. Langs vaderskant zien we terug de oude Delstanche kweker opduiken, dewelke zelf een kleinzoon is van de 1ste internationaal Marseille bij Jos Joosen uit Brecht. Langs moederskant zien we nog eens een dochter van onze Johan opduiken. Zij is ook de moeder van de 497/16 die in 2021 vroeg vloog op Agen, en van de 824/19 die ook goed vloog op oa Agen en Aurillac.
Jammer genoeg waren deze twee wel de enigen die er tot op heden door gekomen zijn. De andere 6 zijn nog zoekende. Wanneer het zo’n slechte vlucht is, is het natuurlijk een nadeel dat het duiven zijn met een beperkte ondervinding. En er waren er ook een aantal bij die volgens ons te weinig zware fondbloed hebben om dit te kunnen (Deels nog uit onze oude kleine fond kwekers). Dan weet je dat verliezen mogelijk zijn, zeker bij zo’n slechte vlucht. Toch hopen we dat er nog een paar de weg terugvinden naar Nossegem, vooral diegene waar we wel zware fondbloed in hebben zitten. En verder is het toch weer uitkijken wat de andere jaarlingen die we nog thuis hielden volgende week kunnen doen op Libourne, en is het ook hier verder bouwen aan de toekomst.

Onder het mom, het kan niet elke week prijs zijn; De vlucht van vorig weekend uit Marseille kunnen we geen succes noemen. Na de goeie prestaties van de voorbije weken, was het uitkijken wat we deze week konden doen. We gingen er wel al een beetje van uit dat het wel wat minder ging zijn, het feest kan niet blijven duren en daarenboven gingen er 2 duiven mee die eigenlijk nog nooit de kop gevlogen hadden. Maar het waren wel twee bewezen vliegduiven, dus we hoopten toch dat ze zich (degelijk) konden plaatsen op de uitslag. De Showman had tot nu toe al 9x prijs gevlogen op Fond en Zware Fond, en met zijn zes jaar had hij toch al pakken ervaring. Ook de 24 had als driejarige al 5x prijs gevlogen, waaronder prijzen op Agen, Narbonne en Pau/Bordeaux. Maar helaas, tot op het moment van dit schrijven zijn beide duiven nog niet thuis geraakt. Het werd dus een dikke O op 2 dit weekend. Een pak minder als de voorbije weken dus, maar ook dat is duivensport (En moeten we dus ook op Facebook vermelden). Het kan heel snel keren... Maar dat beide duiven nog niet thuis geraakt zijn, stemt ons toch wel tot nadenken. Waar is het bij beiden mis gegaan? Onderweg iets voorgehad? Gepakt door een roofvogel? Te zware vlucht en niet sterk genoeg om door te zetten? Wie zal het zeggen? Maar het gezegde is alvast weeral eens waar: Zware Fond kost pluimen...

Gisteren werd St-Vincent/Tarbes afgewerkt, wat voor ons de derde wedstrijd van het seizoen was (Barcelona slagen we voorlopig nog over en de kleine fondwedstrijden die we betwisten zijn vooral als voorbereiding voor het zware werk, al deden de jaarlingen het vorige week op Brive verre van slecht). We korfden 3 duivers in. Onze eerste getekende had zich al meer dan laten opmerken op Pau/Bordeaux eerder dit jaar en dus we hoopten dat deze kon bevestigen. De andere 2 waren grotere vraagtekens... De ene was een tweejaarse die vorig jaar op Narbonne net te laat was, en de andere had wel al mooie uitslagen behaald op Limoges '20 (19/380) en Agen '21 (17/223), maar was sinds Narbonne vorig jaar wat op de sukkel.

En ons voorgevoel werd enkel maar bevestigd met de vlucht. De 510/20 kwam er pas door om 14u21, waarmee hij geen prijs meer haalt in Demer&Dijle, maar in Vlaams-Brabant wel nog achteraan de uitslag een plaatsje haalt. De 828/19 is jammer genoeg nog steeds zijn weg aan het zoeken naar huis, dus de tekenen van de voorbije weken logen niet. Maar het was natuurlijk niet allemaal kommer en kwel!

Nadat Stijn & Jeroen Rans weer voor een huzarenstukje zorgden met drie duiven op 20 minuten (Zij lijken naar de zware fond te kijken zoals wij naar Momignies kijken... Waarvoor nogmaals mijn felicitaties!), viel om 7u28 ineens "De Sint-Vincent" op de plank. Hij behaalt dus zijn derde (zware fond) prijs op 3 vluchten, en het gaat enkel in stijgende lijn. Waar hij vorig jaar op Sint-Vincent nog midden de uitslag kwam, en op Pau/Bordeaux een prijs per tiental behaalde, werd hij deze keer afgevlagd als 4de Demer&Dijle, meteen ook goed voor 4de prijs in Vlaams-Brabant en meteen ook goed voor een voorlopige 36ste nationaal op 2899 duiven. Het is een duif die het volgens mij moet hebben van lange vluchten die liefst nog heel zwaar zijn, wat dit weekend zeker het geval was! Hij kwam er nog verbazend goed voor om net zo'n prestatie te hebben neergezet. Hij zal dit jaar niet meer vliegen en mag zich al gaan klaarmaken om volgend seizoen te proberen even goed te doen.
De St-Vincent is een driejaarse duiver waar we langs vaderskant de Verloren Zoon zien, die zelf twee keer kop vliegt op Cahors (en nog een aantal andere prijzen vliegt). We zien onder andere de oude lijnen van de Johan, Brive en de 61 terugkomen. Langs moederskant zien we een duivin die we aangekocht hebben bij Stijn & Jeroen Rans. Als je weet dat de grootmoeder 2x na elkaar top vliegt op Perpignan, weet je meteen waar de Sint-Vincent zijn zware fond bloed vandaan haalt! Je kan dus ook stellen dat de broers Rans dit weekend de eerste 3,5 plaatsen behaald hebben 😉

Ook nog even terugkijken naar Pau/Bordeaux van vorige week. Dat was allesinds ook een mooie uitslag, natuurlijk niet zo goed als Agen deze week, maar alvast een teken dat het goed zat op het hok.

Beginnen doen we met een 8ste plaats in Demer&Dijle, provinciaal goed voor een 24ste plaats op 418 duiven. Deze duiver, de 834/19 vliegt vorig jaar als tweejaarse een prijs op Sint-Vincent en bevestigt nu op zijn tweede zware fond vlucht. Langs vaderskant zien we de Verloren Zoon, die zelf twee keer kop vliegt op Cahors (en nog een aantal andere prijzen vliegt). We zien onder andere de oude lijnen van de Brive en de 61 terugkomen. Langs moederskant zien we een duivin die we aangekocht hebben bij Stijn & Jeroen Rans . Als je weet dat de grootmoeder 2x na elkaar top vliegt op Perpignan, weet je meteen waar de Sint-Vincent zijn zware fond bloed vandaan haalt!

Acht minuutjes later viel onze tweede dan op de plank. Het gaat hier om een zesjarige duiver genaamd de Showman, omdat hij in het begin van zijn carrière met heel veel show thuis kwam. Zelfs na een (zware) fondvlucht durfde hij nog molentjes rond het hok te maken. Meteen ook de reden waarom hij doorgestoken werd naar het zwaardere werk! Hij heeft ondertussen al 9x prijs gevlogen, waaronder mooie prijzen op oa Limoges en Agen. Langs vaderskant zien we inteelt Johan. De slimheid heeft hij dus alvast langs die weg mee gekregen. Langs moederskant zien we een duivin die we verkregen hebben bij Norbert Sierens uit Zwevegem, vader van een (ex-)collega van mij (David Sierens).

Tot slot viel ook onze eerste getekende nog op de plank. We hadden natuurlijk gehoopt dat de 824/19 vroeger ging komen, omdat hij toch als jaarling vroeg vloog op Aurillac en ook vorig jaar op Agen een heel mooie prijs scoort. De 24 is langs vaderskant afkomstig van J.Delstanche uit Bierges. Langs moederskant zien we dan toch weer de Johan opduiken.

Het was dus zeker een mooie uitslag voor ons. Enige "smet" op de vlucht was dat onze 4de duif niet thuis was geraakt. Het ging hier om de 190/16, ook een kleinzoon van de Johan (En langs vaderskant zien we een duiver van Jelle Mommaerts uit Kortenberg terug). Deze duif had al 11x prijs gevlogen op fond en zware fond (nooit heel vroeg, wel heel regelmatig), dus we vermoedden al dat er iets gebeurd moest zijn. En inderdaad, een paar dagen later heeft hij het hok nog bereikt, onder het bloed en met veel pennen kwijt. Ergens tegen gevlogen? Allesinds karakter getoond om in die staat nog thuis te raken. Afwachten hoe het geneest, de kans lijkt klein dat hij dit jaar nog zal kunnen vliegen.

We kunnen wel stellen dat het gisteren een geslaagde vlucht werd voor ons!

De Jozef (verkregen bij Jozef Planckaert - Harelbeke) vliegt bijna 20min los in Demer&Dijle, goed voor een voorlopige 76ste nationaal!

Daarna kwam onze eerste afgegeven thuis, "De 20". Hij vliegt de 2de prijs in Demer&Dijle en is ook nationaal goed voor een 231ste plaats. Hij vloog vorig jaar als jaarling ook al de 134ste nationaal en 339ste internationaal op Narbonne. En we hoopten al dat hij er zou staan want dit jaar op Limoges vloog hij ook al per tiental. Het is een duif die langs vaderskant voorkomt uit 2 van onze beste lijnen: Langs grootvaderkant zien we de Johan terugkomen, langs grootmoederkant zien we "Den Brive" terugkomen. De moeder van deze duif is een duivin verkregen bij Gerard Vandeputte uit Beersel.
Even later kwam ook een derde duif op de plank gevallen. Hiermee behaalt hij een 7de plaats in Demer&Dijle en ook nationaal vliegt deze duif per tiental. Het is een kleinzoon van onze Johan. De vader is de nestbroer van de 369/13, oftewel de moeder van de Thierry (227/14), een topvlieger op de kleine fond bij Jeroen Rans & Stijn. Langs moederskant zien we het beste van Remy Speltdoorn terugkomen.

Een uurtje later viel ook nog een vierde duif (Broer van onze tweede, de 520/20), die nog in het midden van de uitslag opgenomen werd. Enkel onze 2de afgegeven heeft gemist. Hij vloog nochtans vorig jaar de 3de Demer&Dijle op Agen, maar dit jaar goed misvlogen. Hij kwam 2 uur later (weliswaar nog met de nodige show) thuis.

Zoals in het begin gezegd, een meer dan geslaagde vlucht. Op naar de volgende, al is de kans klein dat het elke week prijs is natuurlijk 😉